ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΜΟΥ ΟΝΕΙΡΑ

 

Τα παιδικά μου όνειρα

μεγάλωσαν και γέρασαν

ανέκφραστα κείτονται

στη θάλασσα της μνήμης.   

Κάποτε κάποτε τα ξεβράζουν τα κύματα

σαν κοχύλια σε έρημες αμμουδιές

ατενίζουν τον ήλιο που δεν έζησαν

τα ακρογιάλια που δε γνώρισαν

τα πελάγη που δεν ταξίδεψαν.  

Αναδύονται από το βυθό

όταν φουρτουνιάζει η σκέψη

γοργόνες με γερασμένα πρόσωπα,

Σειρήνες με τα μαλλιά μπλεγμένα

τραγουδούν παράφωνα τα μπερδεμένα τους λόγια

που κανείς δεν ακούει

στο σκοτάδι του Χρόνου.   

Τα παιδικά μου όνειρα

από άλλα όνειρα αντικαταστάθηκαν, 

τα σκόρπισαν οι άνεμοι της ζωής

στη δίνη αχόρταγων ουρανών

ξεχάστηκαν

σαν ανάμνηση που ποτέ δεν ήρθε.