Απογοήτευση

 

 

Ξεθωριασμένο το φως.

Στην καταχνιά της ματαιοδοξίας
η ψυχή ξεπουλιέται αλαφιασμένη
σε πολύχρωμα κι ανούσια παζάρια. 
Θαμπώσαν οι λέξεις
σε καθρέφτες που ψέματα λένε
κι ο εαυτός μας ανόητος Νάρκισσος
πνίγεται στην αντανάκλαση
μιας εφήμερης δόξας. 


Δεν είμαι εγώ

που τις αλήθειες ακουμπώ στη σιωπή μου
δεν είμαι εγώ
που με το αίμα μου μιλάω στους ανθρώπους
δεν είμαι εγώ
δροσοσταλίδες των αιώνων που αγγίζω
δεν είμαι εγώ
που με Γραφές πλάθω του κόσμου την απάτη.  

  Εκεί που κλαίει η καρδιά     Εκεί που κλαίει η καρδιά το ρίγος της απλώνει το μαύρο του σεντόνι στα δυο της μάτια τα υγρά η λύπη...