Άδοτα φιλιά

 

Άδοτα φιλιά

ξενυχτούν στης ερημιάς τα σκοτάδια
αρπάζουν τα μαλλιά της λήθης
μήπως μπορέσουν να σωθούν
να ξεχαστούν
στον πάτο του άδειου ποτηριού
να εξαγνιστούν
στο τελευταίο δάκρυ
πριν από το άγγισμα
της πρωινής αχτίδας.      

  Είναι η άλλη μου ζωή   Είναι η άλλη μου ζωή που μου μιλά είναι ο άλλος εαυτός μου ο κρυμμένος είναι στο κρύο τα σπασμένα μου φτερά...