Άδοτα φιλιά

 

Άδοτα φιλιά

ξενυχτούν στης ερημιάς τα σκοτάδια
αρπάζουν τα μαλλιά της λήθης
μήπως μπορέσουν να σωθούν
να ξεχαστούν
στον πάτο του άδειου ποτηριού
να εξαγνιστούν
στο τελευταίο δάκρυ
πριν από το άγγισμα
της πρωινής αχτίδας.      

          Απολογισμός   Κι αν πέρασαν τα χρόνια σαν αέρας σαν φύλλα αν σκορπίσαν οι στιγμές κι αν φτάσαμε στο φως μουντής εσπέρας ...