Άφησα ένα λουλούδι στην πόρτα σου 

 

Άφησα ένα λευκό λουλούδι στην πόρτα σου

ένα τραγούδι κάτω απ’ το παράθυρό σου
μια καληνύχτα στο σκαλοπάτι σου. 
Ένα κόκκινο φιλί στο απαλό ρυάκι του λαιμού
μία φωτεινή σκέψη στο σκοτάδι του φόβου
μια σταγόνα ελπίδας στα βλέφαρα της λύπης
μια αγκαλιά στην αγωνία της αβεβαιότητας. 
Πάρε τις μέρες και τις νύχτες μου
να στολίσουν τον κόσμο σου
πάρε τις ανέστιες παλάμες
να οδηγείς τα βήματά μου.  
Άφησα μια ζωή να βλαστήσει στον κήπο σου
έναν ήλιο να γελά στον ουρανό σου
μια καρδιά να ανασαίνει στα χέρια σου.       
 

Εσπερινή υπόκλιση

 

Χρώματα μελαγχολικής εσπέρας

πάνω στης Γνώσης το ρυτιδιασμένο πρόσωπο.
Τρεμάμενη η παλέτα του Χρόνου
ζωγραφίζει με θολές αναμνήσεις
επίπονα συμπεράσματα.
Σωστά και λάθη στροβιλίζονται
στο βαλς των επιλογών μας,
η μέρα κι η νύχτα αγκαλιασμένες
συνθέτουν της πλοκής το σενάριο
και λίγο πριν από την τελευταία υπόκλιση 
λαμπυρίζουν της Αλήθειας τα μάτια.        
 

ΠΡΟΤΟΥ ΞΥΠΝΗΣΕΙ Ο ΗΛΙΟΣ

 

Προτού ξυπνήσει ο ήλιος

μια κόρη έγειρε
και ήσυχα κοιμάται
καλωσορίζει τ’ όνειρο
στο φως που ανατέλλει,
λαμποκοπάει η ζωή
στο ένυδρο γαλάζιο.       
 

ΡΙΓΟΣ ΤΟΥ ΜΕΣΗΜΕΡΙΟΥ

 

Στο ρίγος καυτού μεσημεριού

ο έρωτας υγραίνει τα χείλη
τα στήθη φούσκωσαν σαν θάλασσα
και μια αρχέγονη επιθυμία κοχλάζει
στα βάθη ανομολόγητου μυστικού.     
Θάλασσα ηλιογέννητη - youtube

Μουσική: Τηλέμαχος Βούλγαρης/ Στίχοι Ντίνος Ι. Γλαρός Τραγούδι: Ελένη Κατσούλη

Βιολί: Μιχάλης Κουντούρης Τσέλο: Διονύσης Κοτταρίδης Φλάουτο: Γιώτα Παδοβά Κλαρινέτο: Κωνσταντίνα Κιούλου Πιάνο: Γιάννης Σιψάκος Κρουστά: Γιάννος Μπάκας Κοντραμπάσο: Θεόδωρος Κουέλης Mastering: Θεόδωρος Κουέλης Musicartlab studios Από τη συλλογή τραγουδιών "Λιτές Ανάσες" Πίνακας Κάσπαρ Ντάβιντ Φρίντριχ "Ο Μοναχός στην θάλασσα"


Θάλασσα ηλιογέννητη Θάλασσα ηλιογέννητη θάλασσα ηλιογέννητη τη ρότα ποιος θα δείξει. Ποιος άνεμος μου μίλησε ποιος άνεμος μου μίλησε στ’ αλλιώτικο ταξίδι. Κόρη εσύ των αστεριών πέρασμα των ψυχών της Αμφιτρίτης σπιτικό σε ήρεμο γιαλό. -R- Πάρε με μαζί σου, δώσ’ μου το στερνό φιλί να ‘μαι στην αυγή του κόσμου χάρτινο σκαρί. Κύμα στη στεριά χορεύει σμίγει με το φως, φάρος στη ζωή θα φέγγει μέσ’ στο πέλαγος. Θάλασσα ηλιογέννητη θάλασσα ηλιογέννητη ποιος βλέπει το σημάδι. Ποιος είναι που τραγούδησε ποιος είναι που τραγούδησε στ’ ανάλγητο σκοτάδι. Κόρη εσύ των αστεριών πέρασμα των ψυχών της Αμφιτρίτης σπιτικό σε ήρεμο γιαλό.

-R-




 

Θερινό μεσημέρι

 

Χρυσαφίζουν οι ελιές στις πλαγιές των βουνών

ο άνεμος τους ανακατώνει τα μαλλιά
καθώς διαβαίνει βιαστικός
αφήνοντας πίσω του μια αίσθηση δροσιάς
στην κάψα του καλοκαιριού
στου μεσημεριού το πύρινο φίλημα.
Η θάλασσα κρυφογελά και φλερτάρει
με του ήλιου τα δάχτυλα
και ζωγραφίζει χρυσές ανταύγειες
στο κορμί της αμμουδιάς.
Τα τζιτζίκια τραγουδούν αδιάφορα για το χειμώνα που έπεται
τα προνοητικά μυρμήγκια δουλεύουν αδιάκοπα στα καυτά χώματα
τα δέντρα ρουφούν λαίμαργα κάθε ρανίδα που λάμπει
ο ήλιος αγκαλιάζει τη γη και της προσφέρει το ζωογόνο φιλί του
συνεχίζει η Φύση το ατέλειωτο ταξίδι στο Χρόνο
σαν πουλί με ακούραστα φτερά ανάμεσα στις εποχές
σαν νερό ασταμάτητο που βιάζεται να φιλήσει τα κύματα.     
 

ΜΠΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΦΟΒΟ

 

Μπες μέσα στο φόβο

κάνε κατάδυση στον άγνωστο βυθό του
χάιδεψε το σώμα του
να τον γνωρίσεις
κοίτα τον κατάματα
να σε γνωρίσει.
Μαζί θα πορευτείτε στο θολό τοπίο
θα πιείτε από το ίδιο ποτήρι
θα ψηλαφίσετε χειμωνιάτικα σκοτάδια
και θα κλάψετε σε αλγεινά πρωινά
μαζί θα ματώσετε σε μέρες λεπίδες
μέχρι που άξαφνα θα σας χωρίσει
το φως της γαλήνης.  

Γλείψε τις πληγές σου σαν αδέσποτο σκυλί

να γευτείς το θάνατο,
στις αμυχές σου θα φυτρώσει ο σπόρος
θα ανθίσει το εφήμερο λουλούδι
και θα σκορπίσει νέους σπόρους
που θα τους δουν άλλα μάτια
θα τους μυρίσουν άλλες ψυχές
θα απαλύνουν άλλους φόβους.               
 

Πάθος είναι…

 

Πάθος είναι…

να νικάς το δεν μπορώ
να ξεπερνάς κατά ένα βήμα τα όρια σου
να ατενίζεις το γκρεμό χωρίς φόβο
τραγουδώντας να αντικρίζεις το τέλος.
Ένα λουλούδι στου μυαλού σου τα άγονα
η βελτίωση του χτεσινού εαυτού σου
μια ηχώ στης ερημιάς τα φαράγγια
μια φωτιά που δημιουργεί νέα βλάστηση
μια μοναχική ανεμώνα στο στείρο έδαφος.

Πάθος είναι…

να ανοίγεις τα φτερά σου
κι ας ξέρεις πως θα καούν
κι ας ξέρεις πως θα σε παρασύρει ο άνεμος
και θα σε τσακίσει στα αλύγιστα βουνά
προτού προλάβεις να δεις
τους νέους ορίζοντες.
Η ουτοπία που γεννά την ανάσα σου
η αέναη ανάγκη να αφήσεις το σημάδι σου
για τους επόμενους οδοιπόρους
που ακάματα θα προσπερνούν
τις εποχές του κόσμου.  

Πάθος είναι…

ο ερωτικός παροξυσμός στων ονείρων τα κύματα
ηδονικές εκλάμψεις σε αστεριών συνουσίες
επικοινωνίες παράφορες σε αλληλένδετα σύμπαντα.
Πάθος είναι…
να προχωράς έστω και μόνος
στα μυστικά της αβύσσου.         
 

Πετροχελίδονα

 

Τα πετροχελίδονα κλυδωνίζονται

στου ουρανού το απόγευμα,
τα μαυρόασπρα κορμιά τους ακροβατούν
στις εκλάμψεις της άνοιξης
χορεύουν με τις αντιθέσεις των χρωμάτων
αντιστέκονται στον άνεμο που τα παρασέρνει.
Απολαμβάνουν τις μέρες τους
που είναι γεμάτες ανασφάλεια
έρωτα και αγωνίες
στιγμιαίες χαρές
εφήμερα φτερουγίσματα σε ριψοκίνδυνες πτήσεις
και τα βράδια κουρνιάζουν αποκαμωμένα
στις μετέωρες φωλιές τους
κι ονειρεύονται ατέλειωτα καλοκαίρια
δίχως το φόβο του χειμώνα.
Πόσο μοιάζουν με τις ζωές μας
μετέωρες υπάρξεις
παραδομένες στο Χρόνο
τα πάντα σε μία στιγμή
το άπειρο μέσα στο τίποτα
άλυτη εξίσωση με ακατανόητη λύση
ανεκπλήρωτη επιθυμία στου θανάτου το άγνωστο
απαλό φτερούγισμα
στην αγκαλιά της αθανασίας.      
 

Απώλεια


  

Πονάει

σαν μαχαιριά στην παλιά πληγή,
κολλάει στο δέρμα
στη μνήμη
ανεξίτηλο στίγμα
να θυμίζει περασμένα χαμόγελα
αλλοτινές χαρές που ξεθώριασαν.
Ακολουθεί τα επόμενα βήματα
σκιά που δεν μπορείς ν’ αποφύγεις
τη σέρνεις ξοπίσω σου
φυσική ακολουθία
μιας συνηθισμένης ύπαρξης.
Δάκρυ και γέλιο εναρμονίζονται μέσα της
σ’ ένα παρελθόν που διδάσκει επώδυνα
του παρόντος τη σημαντικότητα
την ανέγερση μετά από την πτώση,
καθορίζοντας τις μελλοντικές επιλογές.
Ο ερχομός της αναπόφευκτο χτύπημα
το σημάδι για πάντα θα μείνει
να θυμίζει
πως οτιδήποτε έχεις
μπορεί να χαθεί σε μια στιγμή,  
να θυμίζει
το ανίκητο δόρυ του τέλους.       

  Άφησα ένα λουλούδι στην πόρτα σου     Άφησα ένα λευκό λουλούδι στην πόρτα σου ένα τραγούδι κάτω απ’ το παράθυρό σου μια καληνύχτα στ...