ΟΙ ΣΙΩΠΕΣ ΜΑΣ

Στη Σοφία

 

Οι σιωπές μας είναι γεμάτες αγάπη, 

στον ίσκιο των βλεμμάτων
ανάβουν κόκκινα φιλιά
που δε χρειάζονται επιβεβαίωση
δε χρειάζονται αποδείξεις.
Γνώριμες απλώνονται στο χώρο
βουβά γεμίζουν το δωμάτιο
και τις καρδιές μας,
ενώνουν τις ανάσες μας
στη θαλπωρή της σιγής.
Είναι σαν να μην έλειψαν ποτέ
σαν ποτέ να μην έφυγαν
οι λέξεις
που σε λίγο θα έρθουν.          

  ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΜΟΥ ΟΝΕΙΡΑ   Τα παιδικά μου όνειρα μεγάλωσαν και γέρασαν ανέκφραστα κείτονται στη θάλασσα της μνήμης.     Κάποτε κά...