Τα σεντόνια…
όπου (Σ) Σοφία Κοντογεώργου, όπου (Ν) Ντίνος Ι. Γλαρός
(Σ) Τεντώνω
με προσοχή
τα σεντόνια
που τα κορμιά τσαλάκωσαν
(Ν) Στον ανεξέλεγκτο στροβιλισμό τους
ανήμπορα παρασύρονται
και κυματίζουν φιλήδονα
(Σ) Η μυρωδιά του έρωτα
αναδύεται απ’ τις πτυχές τους
Ξεφεύγει ατίθαση
εκείνη η ζάρα
όταν μ' αγκάλιασες γελώντας
Ονειροπολώ
πάνω στο σχήμα
που χάραξαν οι ώμοι σου
(Ν)την
απουσία σου θυμίζει
και τη λαχτάρα
του γυρισμού σου
λίγο πριν το απόβραδο
(Σ) Σκεπάζω τα σημάδια σου
(Ν) σημάδια αλλού μην αφήσει
το σώμα που λείπει
(Σ) Τα κρύβω ζηλόφθονα
να μην τα βλέπω
μέχρι να ‘ρθει η νύχτα
που θα μ’ αγκαλιάσουν ξανά
(Ν) και με νέα σημάδια
θα σμίξουν.