ΚΛΕΙΣΤΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑ 





Κλειστά παράθυρα
σε σκιερά δρομάκια
παγωμένα
απ’ του βοριά το πέρασμα
μισανοίγουν για λίγο
να χωθούν δυο αχτίδες
τη μοναξιά των τοίχων
να χαϊδέψουν.
Τα φύλλα τους τρίζουν
στους αέρηδες των καιρών, 
στο πετροβόλημα της ζωής
τα κομμάτια τους χάνουν
οι μουσκεμένες γρίλιες.
Κλειστά παράθυρα
στις αντάρες μαθημένα
στων καταιγίδων το χτύπημα
στους ανείδωτους ήλιους. 
Πόσο λαχταρούν
ανοίγοντας διάπλατα
να αγγίξουν τα χρώματα
εαρινής εσπέρας
αφημένα στον έρωτα
να αισθάνονται πάνω τους
ευτυχίας μηνύματα
φωτισμένης λιακάδας.  

  Εκεί που κλαίει η καρδιά     Εκεί που κλαίει η καρδιά το ρίγος της απλώνει το μαύρο του σεντόνι στα δυο της μάτια τα υγρά η λύπη...