ΚΑΝΤΑΔΑ


Κάτω απ’ το μπαλκόνι σου
θα ‘ρθω να τραγουδήσω
μέσ’ στη σκιά του σκοταδιού
γλυκά να σε ξυπνήσω.


Σήμερα στο σεντόνι σου
δίχτυα διπλά θ’ απλώσω
για να μπλεχτούνε τα φιλιά
που θέλω να σου δώσω.


Για να μην είσαι μόνη σου
μια αγκαλιά θα πλέξω
με ένα λάβρο σ’ αγαπώ
τη μοναξιά θα φέξω.  

  Εκεί που κλαίει η καρδιά     Εκεί που κλαίει η καρδιά το ρίγος της απλώνει το μαύρο του σεντόνι στα δυο της μάτια τα υγρά η λύπη...