Η μέθη της κυρά Μούσας





Η μέθη της κυρά Μούσας
διονυσιακός χορός στους πρόποδες της Σκέψης,
αλλόκοτοι αλαλαγμοί απ’ του μυαλού το λαβύρινθο
ανυποψίαστα πετάγματα σε ανείδωτους ορίζοντες
τσακισμένα φτερά απ’ την ορμή των ανέμων
μεθυσμένα όνειρα αξημέρωτης νύχτας
νικημένες ελπίδες μ’ ανοιχτές τις πληγές τους
στροβιλίζονται στο ποτήρι της
σαν μελλούμενα οράματα
εκστασιασμένου προφήτη. 

  Εκεί που κλαίει η καρδιά     Εκεί που κλαίει η καρδιά το ρίγος της απλώνει το μαύρο του σεντόνι στα δυο της μάτια τα υγρά η λύπη...