ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟΣ

 

Ο σκοταδισμός του ανθρώπου φτάνει τόσο βαθιά

όσο οι ρίζες γέρικου πλάτανου,
το αρρωστημένο αίμα ποτίζει τα έγκατα των αιώνων
μολύνει τις ψυχές των γενεών σαν ανίατη λέπρα
και κατατρώει τις σάρκες της αγάπης.
Δύσκολα εντοπίζεις την αφετηρία του
κι ακόμη πιο δύσκολα
ξεριζώνεις το μίσος απ’ τα μάτια ενός παιδιού
αφοπλίζεις το χέρι που πετά την πέτρα
στο ανυπεράσπιστο πρόσωπο.     

  Εκεί που κλαίει η καρδιά     Εκεί που κλαίει η καρδιά το ρίγος της απλώνει το μαύρο του σεντόνι στα δυο της μάτια τα υγρά η λύπη...