ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟΣ

 

Ο σκοταδισμός του ανθρώπου φτάνει τόσο βαθιά

όσο οι ρίζες γέρικου πλάτανου,
το αρρωστημένο αίμα ποτίζει τα έγκατα των αιώνων
μολύνει τις ψυχές των γενεών σαν ανίατη λέπρα
και κατατρώει τις σάρκες της αγάπης.
Δύσκολα εντοπίζεις την αφετηρία του
κι ακόμη πιο δύσκολα
ξεριζώνεις το μίσος απ’ τα μάτια ενός παιδιού
αφοπλίζεις το χέρι που πετά την πέτρα
στο ανυπεράσπιστο πρόσωπο.     

  ΣΑΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ     Καθρέφτισμα μέσ’ στο σκοτάδι αναλαμπή της σκέψης με πάει σε τοπία μιας άλλης διάστασης.    Τι κάνω εδώ; Πώς...