ΑΔΙΕΞΟΔΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ




Αδιέξοδος ουρανός καταπίνει
ψυχικές εκλάμψεις που αχνοπερπατούν
από σύννεφο σε σύννεφο
από άστρο σε άστρο,
διαδρομές μάταιες και αέναες
εικόνες χαμένες σε ύποπτα δρομολόγια
υπάρξεις μοιραίες που με γενναιότητα αφανίζονται
σε θαμπούς ορίζοντες.
Αγριολούλουδα λευκά
σε αποπνικτικούς χειμώνες
χαρίζουν ριπές οξυγόνου
σωτηρίας ανάσες σε διψασμένα χείλη,
το αίμα γίνεται βροχή
τη θλίψη των καιρών να πλύνει
και το ποτάμι της ελπίδας να γεμίσει. 

  Εκεί που κλαίει η καρδιά     Εκεί που κλαίει η καρδιά το ρίγος της απλώνει το μαύρο του σεντόνι στα δυο της μάτια τα υγρά η λύπη...