φθαρμένα σώματα




φθαρμένα σώματα
στο λάξευμα του χρόνου
χαμογελούν στο θάνατο
εφήμερα ανασαίνοντας
χαρές και λύπες
γερνούν στο μέτωπό τους
του προσώπου τους το γέλιο αυλακώνουν
ρυτίδες γνώσης
στη φθορά της εμπειρίας
αυτά που κέρδισαν
στης νιότης το ταξίδι 

  Εκεί που κλαίει η καρδιά     Εκεί που κλαίει η καρδιά το ρίγος της απλώνει το μαύρο του σεντόνι στα δυο της μάτια τα υγρά η λύπη...