Εσπερινή υπόκλιση

 

Χρώματα μελαγχολικής εσπέρας

πάνω στης Γνώσης το ρυτιδιασμένο πρόσωπο.
Τρεμάμενη η παλέτα του Χρόνου
ζωγραφίζει με θολές αναμνήσεις
επίπονα συμπεράσματα.
Σωστά και λάθη στροβιλίζονται
στο βαλς των επιλογών μας,
η μέρα κι η νύχτα αγκαλιασμένες
συνθέτουν της πλοκής το σενάριο
και λίγο πριν από την τελευταία υπόκλιση 
λαμπυρίζουν της Αλήθειας τα μάτια.        

  ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ       Στου ουρανού το βυσσινί η νύχτα ολόγυμνη χορεύει άστρα οι σκέψεις εξηγούν του σκοταδιού τα ανείδωτα της ψυχή...