Εσπερινή υπόκλιση

 

Χρώματα μελαγχολικής εσπέρας

πάνω στης Γνώσης το ρυτιδιασμένο πρόσωπο.

Τρεμάμενη η παλέτα του Χρόνου

ζωγραφίζει με θολές αναμνήσεις

επίπονα συμπεράσματα.

Σωστά και λάθη στροβιλίζονται

στο βαλς των επιλογών μας,

η μέρα κι η νύχτα αγκαλιασμένες

συνθέτουν της πλοκής το σενάριο

και λίγο πριν από την τελευταία υπόκλιση 

λαμπυρίζουν της Αλήθειας τα μάτια.