ΝΑ ΝΤΥΣΟΥΜΕ

 

Να ντύσουμε

της ψυχής μας το έλεος με παιδικές καρδιές
του ανέμου το ξέσπασμα με της ίριδας χρώμα
την ανατολή του μίσους με αγάπης ηλιοβασίλεμα. 
Να ντύσουμε
ανοξείδωτο πέπλο στην υδάτινη σφαίρα
του αετού το πέταγμα στα μαλλιά της σελήνης
της πεθυμιάς το σκίρτημα σ’ ένα άγνωστο μέλλον.
Να ντύσουμε
την αλλόκοτη άβυσσο
με της Γνώσης υφάδι.     

  Εκεί που κλαίει η καρδιά     Εκεί που κλαίει η καρδιά το ρίγος της απλώνει το μαύρο του σεντόνι στα δυο της μάτια τα υγρά η λύπη...