Είναι η άλλη μου ζωή

 

Είναι η άλλη μου ζωή που μου μιλά

είναι ο άλλος εαυτός μου ο κρυμμένος
είναι στο κρύο τα σπασμένα μου φτερά
είναι ο φόβος μου που κούρνιασε θλιμμένος.  

Είν’ η ψυχή μου ματωμένη στο χαρτί

είναι οι λέξεις μου καράβια τσακισμένα
είναι αισθήσεις μεθυσμένες την αυγή
είναι παράνοια σε βράδια φλογισμένα. 

Είναι η άλλη μου ζωή που μου μιλά

είναι φωνές στο ασυνείδητο θαμμένες
είναι σημάδια που αλλάζουν την τροχιά
είναι ταξίδια σε ελπίδες ξεχασμένες.      

 

Το μπλουζ του απορριμματοφόρου 


Τα σκουπίδια καθαρίζω

και ολονυχτίς γυρίζω
και τα χύμα και καζάνια
κι έχουμε οδηγούς τζιμάνια.  

Λεωφόρους και δρομάκια

με σαβούρες και καδάκια
γρήγορα θα τα γυαλίσω
και στο σπίτι θα γυρίσω. 

Οδηγέ μας βάλε, δώσε

μπας και φύγουμε απόψε.  


Τα σκουπίδια τα σενιάρω

μεροκάματο να πάρω
μέσ’ στη σκόνη, στα σκοτάδια
και τ’ αμάξια μας ρημάδια.  

Σκαλοπάτια και ψαλίδια

δε δουλεύουν τα αρχίδια
πάλι κόλλησε η κουτάλα
ε ρε βάσανα μεγάλα.  

Οδηγέ μας βάλε, δώσε

μπας και φύγουμε απόψε.    

 

Πώς θα στρίψει στην Ακράτας

( πού παρκάρισε ο μαλάκας )  
κι από πίσω μας κορνάρουν
στο κρανίο θα τα πάρουν.  

Στο Σχιστό θα πάω ν’ αδειάσω

τσιγαράκι θ’ απολαύσω
κι ύστερα θα επιστρέψω
και τα άλλα να μαζέψω.

Οδηγέ μας βάλε, δώσε

μπας και φύγουμε απόψε.     

 

Με βροχή, κρύο και χιόνι

η δουλειά μας δεν τελειώνει
του παντός καιρού εργάτες
με το δήμο μας στις πλάτες.                                                   

 

Το μπλουζ του μάστορα

 

Μάστορα μου σε περίμενα εχτές

πήρες σήμερα και μου ‘πες δυο ψευτιές
στάζει η βρύση, καζανάκι χαλασμένο
με εγκλώβισες στο σπίτι να προσμένω.

Έχασα τη θάλασσα για σένα

σχέδια θρηνούν πλημμυρισμένα.

 

Μια ντουλάπα αναμένει μαστοριές

και το ρεύμα χαλασμένο από προχτές
με το κρύο το νερό θα κάνω μπάνιο
τουαλέτα θα γυρεύω να τα κάνω.

Μάστορα που να ‘χεις την υγειά σου

μη με γράφεις άλλο στα αυτά σου.

 

Είχα να ‘ρθω στο νησί μου ένα χρόνο

βρήκα μέλισσες και φίδια μέσ’ στο δρόμο
έλα μάστορα και άλλο μη με στήνεις
και ερείπια το σπίτι μην αφήνεις.
Αχ μωρό μου αγκαλιά θα σε κρατήσω
μερεμέτια στην καρδούλα σου θ’ αρχίσω,
αχ μωρό μου αγκαλιά θα σε κρατήσω
μερεμέτια στην καρδούλα σου θ’ αρχίσω.        

 

Στο φως και στη σκιά

 

Είμαι στην άκρη του γκρεμού

στα χείλη του ωκεανού
στα μυστικά του σκοταδιού
και στις ρωγμές του φεγγαριού. 

Είμαι παντού και πουθενά

είμαι στο φως και στη σκιά
είμαι σ’ απάτητα βουνά
και στου ανέμου τα φτερά.   

Είμαι και λίγο και πολύ

είμαι αιώνας και στιγμή
είμαι το αίμα στην πληγή
είμαι και τέλος και αρχή.   

Είμαι λυγμός που ξαγρυπνά

είμαι και χώμα και φωτιά
είμαι κοντά και μακριά
είμαι στο φως και στη σκιά.      

  Είναι η άλλη μου ζωή   Είναι η άλλη μου ζωή που μου μιλά είναι ο άλλος εαυτός μου ο κρυμμένος είναι στο κρύο τα σπασμένα μου φτερά...