Άδοτα φιλιά
Άδοτα φιλιά
ξενυχτούν
στης ερημιάς τα σκοτάδια
αρπάζουν τα
μαλλιά της λήθης
μήπως
μπορέσουν να σωθούν
να
ξεχαστούν
στον πάτο
του άδειου ποτηριού
να
εξαγνιστούν
στο
τελευταίο δάκρυ
πριν από το
άγγισμα
της πρωινής
αχτίδας.
Γεννήθηκα το 1972 στους Φούρνους Κορσεών, όπου μεγάλωσα και τελείωσα το λύκειο. Από το 1991 διαμένω μόνιμα στον Πειραιά. Η ενασχόλησή μου με τη γραφή, προς το παρόν δεν έχει εκδοθεί σε έντυπη μορφή και το αρχικό μέρος της είναι συγκεντρωμένο σε τρεις ποιητικές συλλογές, μία γενική και δύο θεματικές: ΣΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΝ ΑΚΡΗ ( ποιήματα 1997-2017 ) / ΟΥΡΆ ΑΠΟ ΠΑΓΩΝΙ ( ποιήματα για παιδιά ) / ΜΕ ΤΩΝ ΛΕΞΩΝ ΤΣΙ ΜΑΤΙΣΈΣ ( μαντινάδες ). Έπεται η συνέχεια...
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Το μπλουζ του μάστορα Μάστορα μου σε περίμενα εχτές πήρες σήμερα και μου ‘πες δυο ψευτιές στάζει η βρύση, καζανάκι χαλασμένο μ...
-
Στην Τάφρο των Μαριανών Στην Τάφρο των Μαριανών στην άβυσσο του Τσάλεντζερ βρίσκεται η ψυχή μου. Ζώντας στο μαύρο της σκοτάδ...
-
ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ Ένα ποίημα είναι ποίημα όταν είναι γραμμένο με ρανίδες ψυχής με το αίμα του ασυνείδητου βαμμένο και το μαχαίρι ...
-
ΕΝΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΣΤΗΝ ΑΒΥΣΣΟ Ένα λουλούδι στην άβυσσο ανασηκώνει το κορμάκι του στα χάδια του ήλιου αισθάνεται το οξυγόνο στο ορθάνο...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου