Άδοτα φιλιά
Άδοτα φιλιά
ξενυχτούν
στης ερημιάς τα σκοτάδια
αρπάζουν τα
μαλλιά της λήθης
μήπως
μπορέσουν να σωθούν
να
ξεχαστούν
στον πάτο
του άδειου ποτηριού
να
εξαγνιστούν
στο
τελευταίο δάκρυ
πριν από το
άγγισμα
της πρωινής
αχτίδας.
Γεννήθηκα το 1972 στους Φούρνους Κορσεών, όπου μεγάλωσα και τελείωσα το λύκειο. Από το 1991 διαμένω μόνιμα στον Πειραιά. Η ενασχόλησή μου με τη γραφή, προς το παρόν δεν έχει εκδοθεί σε έντυπη μορφή και το αρχικό μέρος της είναι συγκεντρωμένο σε τρεις ποιητικές συλλογές, μία γενική και δύο θεματικές: ΣΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΝ ΑΚΡΗ ( ποιήματα 1997-2017 ) / ΟΥΡΆ ΑΠΟ ΠΑΓΩΝΙ ( ποιήματα για παιδιά ) / ΜΕ ΤΩΝ ΛΕΞΩΝ ΤΣΙ ΜΑΤΙΣΈΣ ( μαντινάδες ). Έπεται η συνέχεια...
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΙΗΣΗ Τόσα χρόνια Ποίηση… έχω διαβάσει… έχω γράψει… Κι όμως υπάρχουν λέξεις που δε γνώρισα ακόμη δεν ...
-
Στην Τάφρο των Μαριανών Στην Τάφρο των Μαριανών στην άβυσσο του Τσάλεντζερ βρίσκεται η ψυχή μου. Ζώντας στο μαύρο της σκοτάδ...
-
ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΜΟΥ ΟΝΕΙΡΑ Τα παιδικά μου όνειρα μεγάλωσαν και γέρασαν ανέκφραστα κείτονται στη θάλασσα της μνήμης. Κάποτε κά...
-
Ερωτικό ΙΙ Έλα, έλα πέρδικά μου να φωλιάσεις στην καρδιά μου στολισμένη καρδερίνα ευωδιά Απρίλη μήνα. Η ανάσα μεθυσμένη...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου