ΥΠΑΡΧΩ

 

Υπάρχω

στις σιωπές του νερού

στο άγγισμα του φεγγαριού

στα καταπράσινα λιβάδια του Απρίλη.

Μέσα στα όνειρα σβησμένων αστεριών

μέσα στα κύτταρα των ψεύτικων καιρών

και στων πουλιών το πέταγμα

όταν γυρίζουνε κατάκοπα το δείλι. 

Υπάρχω

μέσ’ στο λυγμό της σιωπής

στο έλεος της προσμονής

μέσ’ στον ορίζοντα κουκκίδα αναμμένη. 

Καίει τα σπλάχνα μου το δάκρυ των θεών

στάλα η σάρκα μου θλιμμένων ουρανών

και η ελπίδα ξέμεινε

μέσα στα άδυτα της θέλησης χαμένη.