Στην έξαψη της άνοιξης




Γεννήθηκα στην έξαψη της άνοιξης.
Πώς να αντέξω τόση ομορφιά;
Πώς να γλυτώσω απ’ τη φωτιά;
Ζωογόνα ανάσα του πάθους
το μυαλό δυνατά κι αν αμύνεται
η καρδιά στο ηφαίστειο πέφτει
στου ανέμου τη δίνη αφήνεται…


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

           Τα σεντόνια…              όπου (Σ) Σοφία Κοντογεώργου, όπου (Ν) Ντίνος Ι. Γλαρός     (Σ) Τεντώνω με προσοχή        τα ...