εξιλέωση





κατασταλάζει η θλίψη
στα καλντερίμια της σιωπής
στης μοναξιάς το ηλιοβασίλεμα
αγαλλιάζει ο πόνος
στου εαυτού τα σκοτεινά δρομάκια
φωσφορίζουν απαντήσεις
σαν λεπίδες που σκίζουν
το μανδύα του φόβου

αναγεννιόνται οι θεοί
στις προσευχές της ψυχής     

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

           Τα σεντόνια…              όπου (Σ) Σοφία Κοντογεώργου, όπου (Ν) Ντίνος Ι. Γλαρός     (Σ) Τεντώνω με προσοχή        τα ...