Συνειρμός
Μέσ’ στη
σιγή ένας αυλός,
ξεχύνονται
οι νότες
απ’ του
μυαλού τις πόρτες
περνάνε σαν
το φως.
Αχ και να
ήταν μουσική
τα λόγια
των ανθρώπων,
οι συμφορές
των τόπων
ανάμνηση
κακή.
Γεννήθηκα το 1972 στους Φούρνους Κορσεών, όπου μεγάλωσα και τελείωσα το λύκειο. Από το 1991 διαμένω μόνιμα στον Πειραιά. Η ενασχόλησή μου με τη γραφή, προς το παρόν δεν έχει εκδοθεί σε έντυπη μορφή και το αρχικό μέρος της είναι συγκεντρωμένο σε τρεις ποιητικές συλλογές, μία γενική και δύο θεματικές: ΣΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΝ ΑΚΡΗ ( ποιήματα 1997-2017 ) / ΟΥΡΆ ΑΠΟ ΠΑΓΩΝΙ ( ποιήματα για παιδιά ) / ΜΕ ΤΩΝ ΛΕΞΩΝ ΤΣΙ ΜΑΤΙΣΈΣ ( μαντινάδες ). Έπεται η συνέχεια...
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΙΗΣΗ Τόσα χρόνια Ποίηση… έχω διαβάσει… έχω γράψει… Κι όμως υπάρχουν λέξεις που δε γνώρισα ακόμη δεν ...
-
Στην Τάφρο των Μαριανών Στην Τάφρο των Μαριανών στην άβυσσο του Τσάλεντζερ βρίσκεται η ψυχή μου. Ζώντας στο μαύρο της σκοτάδ...
-
ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΜΟΥ ΟΝΕΙΡΑ Τα παιδικά μου όνειρα μεγάλωσαν και γέρασαν ανέκφραστα κείτονται στη θάλασσα της μνήμης. Κάποτε κά...
-
Κόκκινη σοφία Ανάβλυσμα κόκκινης σοφίας ξεχύνεται στην απεραντοσύνη οι υπάρξεις άσπρες κουκκίδες αφανή όντα στη σκόνη του Χά...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου