ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΜΟΥ ΟΝΕΙΡΑ

 

Τα παιδικά μου όνειρα

μεγάλωσαν και γέρασαν

ανέκφραστα κείτονται

στη θάλασσα της μνήμης.   

Κάποτε κάποτε τα ξεβράζουν τα κύματα

σαν κοχύλια σε έρημες αμμουδιές

ατενίζουν τον ήλιο που δεν έζησαν

τα ακρογιάλια που δε γνώρισαν

τα πελάγη που δεν ταξίδεψαν.  

Αναδύονται από το βυθό

όταν φουρτουνιάζει η σκέψη

γοργόνες με γερασμένα πρόσωπα,

Σειρήνες με τα μαλλιά μπλεγμένα

τραγουδούν παράφωνα τα μπερδεμένα τους λόγια

που κανείς δεν ακούει

στο σκοτάδι του Χρόνου.   

Τα παιδικά μου όνειρα

από άλλα όνειρα αντικαταστάθηκαν, 

τα σκόρπισαν οι άνεμοι της ζωής

στη δίνη αχόρταγων ουρανών

ξεχάστηκαν

σαν ανάμνηση που ποτέ δεν ήρθε.     

 

Στην Τάφρο των Μαριανών

 

Στην Τάφρο των Μαριανών

στην άβυσσο του Τσάλεντζερ

βρίσκεται η ψυχή μου. 

Ζώντας στο μαύρο της σκοτάδι

ονειρεύεται το φως

σαν θολή φαντασίωση

στα πέρατα της ουτοπίας.  

Με ένα ανήκουστο τραγούδισμα

στου ερέβους τα έγκατα

της ζωής χαρούμενο ξύπνημα

προσδοκά ν’ ανατείλει.     

 Το προφίλ μου στο facebook

  https://www.facebook.com/NtinosGlaros    

 

Ξανθό φεγγάρι

 

Ξανθό φεγγάρι φέγγεις νύχτες μου που κλαίνε

σαν άστρα λάμπουνε δυο μάτια γελαστά

δροσιά ανέλπιστη στα χείλη μου που καίνε

ονείρου άγγισμα στην έρημη καρδιά.   

Ξανθό φεγγάρι μου, συνάντηση μοιραία

στιγμές που έσμιξαν στου χρόνου την πλοκή

πληγές που άφησαν σημάδια στον αέρα

μαζί πορεύονται στου κόσμου τη βουή.  

Ξανθό φεγγάρι στου Αυγούστου τη λαγνεία

υγρή παραίσθηση, κραυγή της ηδονής

ζεστό λιμάνι στου μυαλού την τρικυμία

γλυκό τραγούδισμα στην άκρη της σιωπής.